Leren omgaan met corona-angst

Uit onderzoek blijkt dat kankerpatiënten zich sinds de uitbraak van corona angstiger en eenzamer voelen. Zo ook Bianca, getrouwd met Niels en moeder van Livia (10) en Lucian (8).

“Ik heb eind november 2019 gehoord dat ik galwegkanker heb en niet meer te genezen ben. Mijn levensverwachting was ongeveer een jaar. Ik voelde me op dat moment heel gezond, dus de diagnose sloeg in als een bom. Na drie maanden was ik er een beetje aan ‘gewend’. Toen brak het coronavirus uit. Het voelde alsof er opnieuw een diagnose werd gesteld. De onzekerheid rond dit virus maakte me extreem bezorgd en angstig. Hoe wordt het overgedragen? Contacten worden afgeraden, maar hoe doe je dat in de praktijk? Ik durfde zelfs mijn kinderen niet meer aan te raken, zo bang was ik om besmet te raken. Uiteindelijk sloot ik mezelf en mijn gezin op in huis, om elk risico te voorkomen.

Dubbele strijd
Tegelijkertijd gingen mijn behandelingen gewoon door. Door de chemotherapie werd mijn afweer heel slecht. Als je dan zo’n ziekenhuis uitstapt, voel je je zó kwetsbaar. Alsof maar iemand hoeft te blazen en je hebt het virus te pakken. Het voelde alsof ik een dubbele strijd moest voeren. Ik was ook heel bang om op de IC te belanden en aan corona dood te gaan, in plaats van aan kanker. Of dat ik helemaal niet geholpen zou worden, omdat ik al een terminale vorm van kanker heb en het bij drukte op de IC niet meer nuttig voelt om mij te redden. Al die gedachten spookten in mijn hoofd.

Bleke gezichtjes op de bank
Toen ik helemaal klem kwam te zitten in mijn hoofd raadde de verpleegkundig specialist me aan om hulp te zoeken bij het Helen Dowling Instituut (HDI). Dat was hard nodig. Ik lag ’s nachts wakker of mijn gezin het straks wel zou redden zonder mij. En ik was doodsbang voor corona. Mijn therapeut van het HDI hielp me inzien dat mijn angst reëel is, maar ook dat ik al gestopt was met leven. Ze hielp me de angstgevoelens toe te laten, te accepteren. Dit zorgde ervoor dat ik met wat afstand naar de situatie kon kijken. Ik zag in dat ik al gestopt was met leven. Dat de angst me volledig beheerste. En ik zag wat het opgesloten zijn met mijn kinderen deed. De bleke gezichtjes die op de bank zaten. Ik realiseerde me hoeveel last zij ervan hadden. Mijn dochter was zelfs depressief geworden. Ze leefden al met kanker; school en vriendjes waren een plek om mijn ziekte even te vergeten. Die waren ze nu kwijt. Ik besefte hoe ondraaglijk het was en dat we een weg moesten vinden.

“Het voelde alsof er opnieuw een diagnose werd gesteld”


Het nieuwe normaal

Anderhalve maand na de start van de behandeling was de angst minder scherp en durfden we een stapje te zetten richting het ‘nieuwe normaal’. De IC-capaciteit nam weer toe en we besloten de kinderen weer naar school te laten gaan. Het voelde nog steeds als een risico, maar we kozen er bewust voor. Dat was een begin. Ook haalde ik voorzichtig weer wat sociale contacten aan. Samen wandelen in het bos, veilig buiten en op afstand. Het deed me verrassend veel goed. Het gevoel dat me overspoelde toen ik voor de eerste keer een vriendin weer in levende lijve zag is niet te beschrijven. Er gebeurde zoveel in mijn lijf. Ik kon alleen maar huilen, zo intens gelukkig was ik. Die stofjes maak je gewoon niet aan via de telefoon.

Bucketlist in de ijskast
De therapie heeft me geholpen mijn angst te overwinnen en mijn en ons leven, coronaproof, weer op te pakken. We zijn in de zomer op vakantie geweest in Nederland, weer een overwinning. En we hebben samen genoten. Momenten die kostbaar zijn. Altijd, maar zeker als je niet weet hoe lang je er nog bent. En door corona je hele bucketlist de ijskast in moest. Wel kijk ik verontrust naar de oplopende coronacijfers. In oktober volgde een grote schrik voor ons gezin toen mijn man werd besmet door corona. Gelukkig mild, maar toch was het erg spannend. En mentaal best wel een uitdaging. Want opeens komt corona dan wel erg dichtbij. Gelukkig weet ik door mijn therapeut hoe ik met mijn gevoelens om moet gaan. En laat ik me er niet meer door weerhouden om te leven.”


Psychologische zorg bij kanker
Psycho-oncologischa centra als het Helen Dowling Insituut bieden gespecialiseerde psychologische hulp aan mensen die met kanker zijn geconfronteerd. Een overzicht van alle centra in Nederland vind je op Kanker.nl.

Kan of durf je niet naar buiten? Schakel KWF Vriendendienst in
Heb je hulp nodig bij dagelijkse taken? Of ken je iemand die hulp kan gebruiken? Met de KWF Vriendendienst maak je in drie stappen een besloten groep met vrienden, buren en familieleden aan. Binnen die groep maak je taken aan - boodschappen doen, vervoer naar het ziekenhuis - en de groepsleden kunnen deze klusjes verdelen en afvinken. 


Foto: Joshua Rood

Persoonlijke verhalen over kanker in coronatijd

Pers

Woordvoering
Akke Albada (IKNL):  06-18418667
Annebel Schipper (KWF): 06-53736783

Persberichten
Wereldkankerdag 2021 (IKNL | KWF)
2020 | 2019 | 2018 | 2017 | 2016

Webmaster
info@wereldkankerdag.nl

Over de campagne

Deze campagne is een initatief van:
IKNL
IPSO
Kanker.nl
Catharina Ziekenhuis
KWF Kankerbestrijding

Het wordt ondersteund door vele partnerorganisaties in het land.

Steun de campagne
Download digitaal promotiemateriaal
Meld je Wereldkankerdagevenement aan

uicc